Mrizi i Zanave është një përmbledhje lirike, kryesisht me poezi atdhetare. Fishta i këndon dashurisë për atdheun, duke shprehur krenari, por edhe ankth e dëshpërim për fatin e tij. Vepra thekson rëndësinë e punës dhe veprës për të kapërcyer harresën, duke nënvizuar se puna e njeriut vazhdon edhe pas vdekjes. Ajo shfaq shpesh një frymë kryengritëse dhe patriotike, duke vënë në qendër gjuhën shqipe si simbol të identitetit kombëtar.

Satirë politike për demagogët që udhëheqin vendin.

Eposi kombëtar shqiptar, që Fishta e shkroi gjatë më shumë se tri dekadash dhe e botoi të plotë në vitin 1937. Në tridhjetë këngë e rreth 17 mijë vargje, i ngjizur mbi këngët e kreshnikëve të Veriut, poema ndjek qëndresën e malësorëve kundër pushtuesve, nga luftërat në kufi me Malin e Zi, përmes Kongresit të Berlinit dhe Lidhjes së Prizrenit, deri te shpallja e pavarësisë. Për përmasat dhe frymën e saj heroike, shpesh është quajtur “Iliada shqiptare”.