Këto janë poezitë e Migjenit, në themelin e të cilave qëndron aspirata për një botë të re, ku njerëzit e thjeshtë e të varfër të jetojnë të lirë, të lumtur, me dinjitet njerëzor dhe pa frikë për të nesërmen.

Heronjtë e veprave të tij më të mira ishin të papunë që rropateshin gjithë ditën për të nxjerrë kafshatën e gojës, malësorë që qëndronin në zgrip të jetës, të mjerë që nuk u kishte ecur në jetë dhe ishin flakur jashtë shoqërisë.