Te bregu i detit

Atje nga bregu i detit shoh një valë
Që me oshëtimë stuhia e degdis,
Si në mal ujët ngrihet pa u ndalë
Si për të rrahur qiellin e zi pis.

Dielli mbulohet, qielli është i zënë
Nga mjegulla që dhenë e tërë fsheh:
Dhe koha e keqe krejt pas krahve le
Helmet dhe frikën që s’kanë të thënë.

Era ra dhe tufani, ja, mbaroi,
Duke qeshur në qiell dielli dolli
Dhe natyra stoliset me hare.

Mëkata paqën e vjetër dërmoi
Edhe neve një valë helmesh na solli:
Po gjaku i Krishtit dha paqën e re.