Qyqezës

Mori qyqe, mori qyqezë
çfarë këndon mbi atë çukëzë?

Plakat thonë se kur këndon
vitet njerëzve u numëron.

Duke bërë “kuku” a s’më thua
sa vjet jetë më presin mua?

“Kuku!” “Një?” Moj qyqe e shkretë,
plaç! Do rroj tërë një jetë.

* * *

Mori qyqe, mori qyqezë
kë këndon mbi atë çukëzë?

Po të fal unë bukë e qepë,
veç më thuaj fati ç’më jep.

Do ta kem fatin e bardhë
Të marr të bukurën shtojzovallë?

Apo dhëmbëzezën mua do ma japë fati për grua?

Qyqja e urtë s’tha asnjë fjalë.
Do të thotë: Ke fat të rrallë!

* * *

Qyqja këndon përmbi përrua.
Rri te lisi përmbi krua.

Gra e vajza ven’ e vinë,
flasin, shajnë ashtu si dinë.

O, sa mirë shkohet mbi dhé,
pa ndërtuar një fole:

Vezët le, pa turp, ngaherë
te foleja që bëjnë të tjerë

Dhe thërret: “Kuku! Kuku!
Bijt e mi, ku jeni ju?”