Nje grua é rée, te ciles i kishté vdékun burri, kish nje cope are qe é punonté é mjéra, véte, é mé sa nxjérté nga ajò ushqénté véhtén é djalin é vogel, te cilin e donté fort. Kur vénté n’are, linté foshnjén ne djép, i linté afer qenin, mbyllté déren é shtepies dhé ikté. Qeni i ruanté foshnjén mé kujdès te math; kurre s’largonéj andèj gjér sa kethénéj é âma.

Nje dite kur iku é âma é vajti ne pune, dolli nga nje vere gjarpeni i math, i cili i u-qas djépit, u-rrotullua mbi foshnjén, é po bâhéj gati t’a shtrengonté é t’a mbysté. Qéni é pau gjarpenin, i u-hoth persiper, é zuni nga ngryka dhé é ngordhi; po mjérisht, djépi u-kethyé permbys dhé mbulloi foshnjén dhé gjarpenin.
Pas nje çiké é âma u-kethyé nga ara, hapi déren é hyni mbrenda, po mbéti é mjéra si é mahnitun, kur pau djépin permbys é qenin mé gojen plot mé gjak. Ah! i tha qenit: Une te lashe te m’a ruansh foshnjén é ti m’a mbyté! Do te vras édhè une ty, é, duké thâne keshtù, rroku nje shkop é zuni t’a rrihté qenin kéq fort. Po m’ate çast foshnja u-sgjua é nisi te qanté; la pra shkopin, ngriti djépin dhé gjéti djalin shendosh é mire é afer 'tij gjarpenin é ngordhun. É kupetoi atehéré si kishté qene puna; i u-fal Zotit qe i shpetoi djalin, é zuni é perkedhéltè qenin qe i a kishté mprojtun nga gjarpeni. Ç’ate dite é déshi é é shekoi qenin édhè mâ fort.
Nje qen i dashun é bésnik âsht si nje mik i mire.
Luigj Gurakuqi