Pastertia

Nje dite nde mést te katundit po mbiéllnim bime bashke mé mesonjesin. Atjè ték po punonin, dy nga nxânesit, Pétri é Osmani lyén duart é faqét mé balte. Osmani u-hoth me nje hére té kroni é u-la shpéjt po Pétri é gjéti mâ léhté te fshinté duart é turinin mé kindin é fustanés. Plaku i cili i pau te dy ketà djéme, pa qortuar faré Pétrin, zuni é lavdonté Osmanin per pastertien é 'ty. Shum u-gezova, o bir, kur pashe sé te pelqèn pastertia édhè vajté é u-lavé mire ne krua.

Pastaj mori é na tha te gjithevé: «Pastertia âsht shum é mire per shendétin é njériut é perandaj ç’ne djélmenie une é kam dashune si édhè ajrin é kethjéllet. Véshtroni, o bijt é mij, te jini gjithenje te pasterme ne pétka sé ashtù do te jéni gjithmone shendosh. Ai qe âsht i pasterm ruan véhtén nga shume semundjé.»

Na, qe te munt te kuptonim mâ mire, i u-lutem ahéré mesonjesit te na thoshté gjate é gjâne qysh pastertia é ruan shendétin.