Dhia

Dhia âsht aqe é madhé sa édhè délja, por âsht mâ é forte sé ajô. Si mashkulli si fêmena kane dye brina ne koke; atô te mashkullit jane mâ te medha. Trupin é ka te mbuluar mé lésh, po léshi i 'saj nuke âsht aqe i vléfshem sa i délés.

Dhia ne kohe te vjétera ka qene édhè kejò é égre, po pastaj é sbuti njériu si te tjérat kafshe shtepiaké; po ka édhè sot dhie t’égra, qe gjendén édhè me malét é Shqiperies s’one, é gjahtaret i gjuajen é i vrasin sé kane mish fort te mire.

Dhia âsht é léhte, kâmbeshpéjte, é nuke trembét si délja. Kur âsht é vogele quhét kéth é kédhé, éth é édhé, a édhé kéç é kéçé; Kur bâhét motaké é âsht akoma pa pjélle i thone ftuja, é kur piéll quhét dhie. Mashkullit i thone sqap é âsht mâ i forte sé dhia. Dhia rron édhé ajò si délja gjér me dhéte vjéte, po sqapi munt te rronje édhé mâ téper.

Dhia han nga te gjitha bimet, po mâ fort i pelqéjen gjéthet dométhâne flétet é njoma te drunjevét. Dhiet nuke kullosin te tâna bashke kryé par kryé, po perhapén malit duké kerkuar ushqimin. Dhia mban koken perpjéte é véshtròn flétet, ngjitét ndeper shkâmbinj é shkon udhavét te ngushta é te rrézikshmé. Dhia piéll mot per mot nga nje a dy kèdha; ndonje hére mbétét shtérpe. Dhien nuke é zen kelbaza si délén, po ndonje hére mérr sgjébén, é atehéré duhét t’a ndajem nga te tjérat, psé kejò semundjé ngjitét é perhapét shpéjt. Édhè dhies, si délés duhét t’i japim krype mé ngrâne sé ashtù mahét mire. Shume dhie bashke thohén prape tufe a kopée, mé nje sqap qe u héq udhen, mé nje bari é mé qen. Po dhia nuke âsht ashtù faré é pamendé si déléja; é, kur nuke é ruan njériu, bân dâm, é futét ndeper kopshtinjé, ndeper venéshta, ndeper pyjé te vogla é han barishtét, lulét, majét é hardhiavét, flétet é njoma. Dhia ndahét shume hére nga tufa per te kullotun, s’trembét si déléja nga vapa é madhé, po rri é flen ne diéll é s’i ndjérsét véshi. As préj shiut as nga éra s’ka frike; vétem préj s’ftohtit hêq kéq é dridhét, sé é ka léshin é radhe é jo aqe te ngrohte si te délés.

Dhia s’rrin kurre nde nje vent, po gjithenje kerkon gjâ é tundét, hidhét, kercèn, ngjitét lédhévét, hyn ndeper gardhinjé, ndeper driza é ndeper férra. perandaj kur kémi ndonje dhie, é shpiém te lidhune mé kullotun, sé ndryshé na bân dâm.

Po mé gjithe kerô, dhia âsht kafshe shume é névojeshmé; qumeshti i 'saj âsht mâ i holle sé i délés po mâ i mire per shendét. Édhé mishi i kédhit âsht mâ i kândeshem sé i qengjit é hahét mire kur kuqét thâna. Ahéré i pjékim ne héll é i haam ne fushe.