Bésa é qenit

Nje dite nje fshatar mori te dy qenjt qe kish é vajti ne pyll te bânté drûe; kishté vene mjéshtrat é po ndertonté shtepien é pra i duhéshin brêza é tréna te gjate. Si arrini ne pyll, gjéti nje lis te math qe kishté nje dége te dréjte si duhéj atij; hypi ne lis é zuni t’a pristé mé supate. Po s’kishté mbaruar akoma pune, kur i rreshqiti kâmba é ra. Ne te râne, i u-ngatrruan rrobat, u-mbajt nga nje bige é mbéti varun mé kryé téposhte. Ndodhéj dérziu nde nje rrézik te math, pézull n’ajer é s’kishté si te shpetonté.

Qenjt, kur véshtruan te zotin n’ate gjendjé te lige, nisen te léhnin é t’ulerinin qe t’i jipnin zâ botes; é si paan sé njéri s’po vinté, njeni préj ‘tyné u-leshua vrap é shkoi ne shtepie. Atjè, duké léhun é duké uleritun kundre zakonit, hoqi verréjtjén é njéresvét te shpies te cilet é muaren mé ment sé do te kishté ndodhun gj’ a gjâ ne pyll. U-nisen pra per ne pyll; qeni atehéré pushoi te léhunit é u prini para plot gas é duké rendun qe t’arrinin sa mâ shpéjt atjê ku varéj i zoti. Kur é gjéten fatzin n’ate rrézik, u-çuditen shum mé mendjén é mé bésen é qénit é, pa humbun kohe, u-ngjiten ne lis, é rroken per kâmbesh é per duarsh dhé é sbriten gjymse te vdékun nga frika. Qenjt é dashune é te mentshme é shpetuan.