Tregimi që Kristoforidhi e shkroi më 1884 «në gegënishte qi flitet në Shqipnit të Mesme», i quajtur shpesh proza e parë origjinale në shqip. Është një dialog pa emra folësish: malësorët e Elbasanit bien në ujdi të dalin për gja në malin e Tomorrit, dhe gjahtari plak Mark-shalë-gjati jep urdhrat e paralajmëron shërbëtorët e huaj se Hieja e Tomorrit vret me rrufe këdo që nuk është shqiptar. Një shënim i autorit shpjegon nderimin e lashtë të shqiptarëve për Tomorrin si mal i shenjtë, pastaj djemtë këndojnë për Skënderbeun, e nis gjaja me brinin, qentë e pushkët: thi, dre, ujk, dhi e egër, harushë, skile e lepur, gjersa nata i kthen me gjanë në katund. Këtu jepet botimi i Korçës (1930), që e nxori familja e autorit. Botuar në 1930.