Vojtja

Deri dje un s’kishe rrojtje,
Se un ishe gjith n’dyshim;
Sot kam n’zêmër t’ime vojtje,
E në tê po gjêj dëfrim.

Ah, kjo vojtje djelmënore!
Sa e âmbël, plot qetsië!
Ah, kjo vojtje dashunore,
S’âsht idhnim, por knaqësië!

Ah, kjo vojtje plot dyshime,
Mu aspak nuk po m’idhnon,
Por po m’mbush me shum shpresime,
E kshtu zêmra nuk m’rrênkon