Parathanje

* * *

Ka shum kohë qi jam kah matëm për m’e shtypë njiket libër me vjersha dashtnore, edhe përpara se m’e vûe nên shtyp m’âsht dashtë shum herë me mêndue: A thue i ka ardhë koha, qi në Shqypënië të shtypet nji libër kësisojit, a por jo?! — Mâ në funt, tuj mêndue se letrësia âsht ajo, e cila i hapë rrugen njerziës në fushë të përparimit, vêndova m’e shtypë ket libër, i cili - pa dyshim - njerzve pa të ndîme mundet me i u dukë nji sênt tepër i ri, ose edhe ndoshta kundra moralit.

Larg gjykimit të njerzve të ftoftë, pa të ndîme e sheptikë, me këto vjersha dashtnore «Lotët e Dashtniës,» un nuk kam bâ tjetër, veç se me çfaqë zjarmin e nji dashtniës së vërtetë edhe të kullueme, tuj marrë liriën me i a qitë përpara njatyne zêmrave dashtnore, të cilat kanë me ditë mâ mirë me m’kuptue e me m’gjykue.

Këtu në ket liber jam i lumtun se mundem me botue edhe disa perkthime vjershash dashtnore të vjershëtorëve të njoftun e të permêndun, si Goethe, Schiller, Lessing Heine, Petöfi e tjerë qi të mbeten si nji kujtim e nji shêmbëll për letrësiën e re të Shqypniës.

Hil Mosi.

Shkodrë, me 27 Gusht, 1914.