Flêj dashtnië!

Tash n’ket koh qi gjithësia
Ra n’pushim, plot qetësië,
Ti do t’flêsh me t’ndîme t’mia—
Flêj dashtnië!

Ti n’ket ças, moj bukuroshe
M’ke kujtu me knaqësië,
Tash dhe un te ti dishroshe—
Flêj dashtnië!

Po te ti dishroj m’u gjetun,
Zog m’u bâa, me t’hî në shpië
E m’u knaq tuj t’pa n’gjum fjetun:
Flêj dashtnië!

Pra ti flêj krejt shkuidesumun,
Bân nji gjum plot lumtësië,
Se un çu jam tuj t’kujtumun:
Flêj dashtnië!