Ardhja e prêndverës

Qe dielli po qeshet
Me shum bukurië,
Natyra po veshet
N’blerim persëri.

Qe fusha e ara
U veshne n’blerim,
E zogjt si perpara
J’a thon me gëzim.

Qe koha po ngrohet
Prej diellit të qet,
E avlli po çohet
Kaletas perpjet.

Kaletos dhe kroni
Tek âsht kah gurg’llon;
Qe, zân’ s’j’a ndigjoni
Qi lshon kah kalon?

Ngadal aj kah ulet
Permi shtrat të vet,
I puth edhe lulet
Qetsisht kah po nget.

Tash gzim gjithësia
Asht tuj më rrëfy:
Dashtnia, dashtnia
Në zêmer m’rri ndry!