← Të gjithë librat

Gjaja e malësorvet. Hieja e Tomorrit

Kristoforidhi, Konstandin · 1930

Skanimi i faqes
(majtas)
Teksti i gjeneruar automatikisht
(djathtas)
Faqe e skanuar nga libri
SHOIP
ERISE
CARI
KONSTANDIN KRISTOFORIDHI
1831-1895
Gjaja e Malësorvet
Hieja e Tomorrit
KORÇE
Shtyp. PEPPO & MARKO
1930
=*<-
ÇMIMI: 2 Lekě
Faqe e skanuar nga libri
BKSH
Faqe e skanuar nga libri
KONSTANDIN KRISTOFORIDHI
1831-1895
Gjaja e Malësorvet
Hieja e Tomorrit
KORÇE
Shtyp. PEPPO & MARKO
1930
Faqe e skanuar nga libri
Gjith te drejtat mi librin i mban
Familja e autorit
Faqe e skanuar nga libri
HONHMA
Evvrazver vaò
H Ońça tãr apeLvãr,
Kavoravtivov Хаотофорібог
'Elfaoaviov, 1884
Eis ti Méony 'Alpaviar
Faqe e skanuar nga libri
BKSH
Faqe e skanuar nga libri
GJAJA E MALÊSORVET
HIEJA E TOMORRIT
Prej
Konstandin Kristoforidhit Elbasanasit 1884
[Gegënishte pa bashkim zânoresh (contraction,)
qi flitet ne Shipnit té Mesme].
Ç' múj âshtë ndashti?
Kalëndur.
Sa ka múji sot?
Sot ka pesë-mbë-dhite dit.
Thuj së dul ende ky múj.
Falemi nderese Zotit,
ç'farë mot' i mir áshte.
Ashte koh' e bukurë,
Ka mbajtur koh' e mirë.
S'ka bám lagësinë..
Faqe e skanuar nga libri
Ka qene mot' i thaté: po s'ka bám gjith"
age te ftofetë, sikurse áshte për te bâm=
âshtë posi dité vere.
I gofshin fale zotit t'ynë!
A dalime nesër për gja?
Dalimë.
Me të verteté.
Po, besa.
Mbe ç'ane ja mbaimë?
Vemi ndë malt te Tomorrit.
Po atie të vemi, e të gjujmë:
sepse atie ka shum' egërsina.
Atie ka ende bisha, atie ka thi t' egëre
e u/q, e çakai, e arij, (harusha) e dréni,
kaptuj, e dhi' t'egöra, e skile, e lepuj.
Pra atie ka ende fëllaza mali: ndë marrshin
erë genté e biemë mbë ndonjí tufë té ma-
dhe, kemi me vram shum' asosh.
Neséré pra té dalime për gja.
Fort mirë.
Ciliné vêmë të parë ndë gjat për me
prim perpara, e me urdhënum.
Faqe e skanuar nga libri
7
Veme Mark-shalë-giatine:
Po i mirë âshië Mark-shalë-gjati
Ai asht' i vëjym.
Ai áshtë gjatar i vjetërë, ati s'i frikete
syni ásht' ende trim s'bie i gialle n' dore
'anëmikut, áshte burr' i dheut.
Urdhëno pra, o Mark, gish duhet me
bám, se tyj te kemi të pare.
Mark-shalë-gjati urdhënon e thote:
Posate hyni ndë katunt epunizá burravet,
kush të detë me ardhë nesere per gja, lete
bahete gati gë sonte, ende nesere me natë
pa zbardhëllym (pa zbardhë drita) të dali
ne Kodrët te Kuge e te presi shokët, per
me ubám pak se paku sindo nja katrë-dhitë
a pesë-dhite bura sepse sa má shumë gjatare
të jene, kaqë má mir' áshte per te gjujtune,
atëhere mundemi me rrethum pyllinë shtrë-
ngutë mos me na shpëtum gjá e gjalë pa
vram; ende ju, o bura, shkoni, me kohe
ndë për shtëpit tuaj e lani pushkëtë (pisto-
letě) e lyni me voj, mos ndryshkenë, báni
Faqe e skanuar nga libri
gati pluhunin'e zjarrmit (barotinë) e plumba-
të: e shtupate, e gjithë qish duhetë për gia-
në: gjithë-si-cili let marri ende bukën' e
ti me vetëhe: venë mos marri as-pak, sepse
pihet'e dehetë, mbasandaj prish shoqëninë:
venë kemi me pim ndë për shtëpit, mbassi
të këthehemi prej gjajet. Pa ndëgjoni ende
ma.
Urdheno zoteni (thonë gjatarëte )
Shkoni ndë për shtëpit tuja pa peren-
duu dilli (pa ránë dilli) e babi gati për ne-
sërë, mbasandaj hani darkën, e bini e flini
shpejt, gite ngrihi nesere herëte, ende kur
te zán' e te këndojnë gjelate dilni ndé Ko-
drët te Kuqe mbë të mungullumit, qi te gjin-
demi ndë rrázët te malit Tomorrit pa leme
dilli (pa dalë dilli,) e të garkojmë pyllinë.
Kështu pra, o trimat' e dheut.
Fort mirë, zotëni, kështu kemi me bám.
Bafshi natën' e mirë o shokë!
T'ungjate jeta! t'ungjate jeta! (thone
-gjatarëte ende shpërdahenë ndëpër shtëpit
Faqe e skanuar nga libri
të veta.) Nde nesëret vinjëne gjatarëte dy
kah dy, tre kah tre ndë Kodrët të Kuge.
Mirë mëngjes! mirë mëngjes!
Mirë se erthtë! mirë se erthtë!
Ç'kohë áshte?
Asht naté. Do ende shume me gödhim,
s'ka perëndum yll' i dritese, po kendojne
gjellate. Një ke po vinjenë gjithë gjatarëte,
po vinjëne tufe, tufé.
Mirë se erthtë! mirë se erthtë!
Si ugëdhite?
mirë, po zoténia juj?
Mirë desh zoti.
S'pasëka ardhe Mark-shalë-gjati?
Ende s'ka ardhe, po sikur' ta mbe-
rrinjé ende ai ndashti.
Një ke po vien.
Ai vet' ashté.
Miré mengies, o gjatarë!
Mirë se erdha, zotni.
A jeni mbledhë të gjithë?
Po, zorëni, te gjithë kötu jemi, s'ka
Faqe e skanuar nga libri
10
mbete njeri pa ardhë.
Binuni trumbetavet gjase me ardhë sa
kanë mbetë mbrapa.
Ty ty ty! ty ty ty! ty ty ty!
Ku janë këta shërbëtore? (pyt Mark-shale-
gjati-
(Shërbëtorët e shiptarvet ishin gre-
ke mb' atê kohe, tế cilit i kishin zâne tề
gjallé ndë lufië te Morese, ende i njifin.
per te nuje, e jo per bij shipetaresh qi lut-
shinë Hien' e Tomorrit, ende kishen shqı-
penë për shënjën' e Zotit.)
Urdhëno, zotëni, nje tek jemi ketu;
(thona shërbetorëte )
Pa ndëgjoni, o sherbetorë, sot mbas
mies-ditë t'u hipni kualvet e të vini sindo-
njá njizet vete ndë rrázët të malit Tomorrit,
atje ku te ndëgjoni krismën e pushkevet për
me na shërbym e për me nangarkum gjane,
gi kemi me bàm, ndë dashte Zoti per me
na sbatdhë armëte.
Fort mirë, zotëni, (thone shërbëtorët).-
Faqe e skanuar nga libri
11
Ende mdani vesh, o shërbëtorë, se
gish
po u them juve.
Urdhëno, t'u ngjatě jeta! shikoni, o
të ngratë, të mos i afrohi fort malit Tomo-
rrit, po të rrini nji shenjë pushke lark rră--
zëse malit, sepse mali i Tomorrit ka Hie
të randë, e u shuplak, a heth ndonjí koqe
rrëfeje e ju bie ndë majët të kresë, e u de--
përton tej mb'-a t'-anë, e u vret, e s'u lê
ё gjalle.
E dimë, Zot-o, e dimë, se ende t'
emá'ë ashtu e vrau me rrufe, e doq e për-
cëlloj, e e báni posi kërcû te zi.
Ashtu pra ta dini, të mos shkelni ndë
malt të Tomorrit se áshté vend i mirë àshte
mal i shenjtënushim, aty e ka të ndenjunit
zoti i shqipënise që run malësinë. Ai na ka
rujtune neve malësorëte, e s kemi ránë n'
dorët t'anëmiget gier mbë sot ende na ka
me rujtune kurdo, sepse atë kanë pase lu-
tunë pleque t'anë të vjetérité, e giyshate t'
ane, e stěrgiyshate t'anë, e katrëgıyshatë t'
Faqe e skanuar nga libri
12
anë e gjithë té parëte t'anë te motshimite.
I qofshim falë, i gofshim falë zotit te
madhit te jetëse! (thone gjatarëtë.)
Ai áshte zot i forte, (thote Mark-
shalë-gjati) ai àshte qi vran qilline me mie-
gull' e me re, e shkrepëtin, e bubullin e
heth me rrufe, e bie shi e breshën e borë:
ju mos na shikoni neve, sepse vemi nde
malt të Tomorrit e gjujm'atie e shkelimë mb'
atë vent të hienushim sepse neve na njef
Zoti i Tomorrit, se jemi Shqigëtarë, e bij
shqipëtaresh, neve s'na bán giá Hieja e To-
morrit, po na pret me të mirë' e na run
e na ndit, e na sbarth armëtë. Ashtu pra
ta dini.
«Këtu áshte per te shënum se shqi-
petarete ndonëse u bane te kreshténe di-
sa prej asish ndë gjindoret të parë (nji gint
vjet mbas Krishtitë), e te gjithe ndë kohët
të Kostandinit Math, Perandorit te Bizantit
‹ende mbasandaj shume prej asish u këthyne
e u banë Muhamedanë, si shkeli Turku
Faqe e skanuar nga libri
13
dhen' e shqipënis*, me gjith këté s'e kane
harrum besën' e vjetërë qi kanë pasë lutune
pérint' e paré, té motshimité pa ardhur
Krishti s Muhameti ndë botët.
Mali i Tomorrit dirgjeté mun ndë mest
te Shqipërise, ende áshtë ma i math se te
gjithë maleté e shqipenise: shqipëtarët' e
qujëne Tomorr, ende kur flasine pet ate,
thone «mali i Tomorrit» d,m.th. mali i té
Mirit - tò pos to Iego - mali i Hiesë,
sepse Hie d m-th shqip Oeòs, Zot sikurse:
thonë, ende vend i mirë [iepòs tóros], vënt
i shenjtenushim. Te gjithe shqipëtarëte tho-
ne mbas fjalëse qi kánë lánë pleqt, e pare
(oi Telaøyoï) se Oràkulla e Dodonëse
(tò pavtelov třs Aodăvys) ka genë nde malt
té Tomorrit përandaj ende priftënit, e Do-
donës kanë pasé genë qujtunë Tomorrë [ të
mirë-ipoi (Touópoo)Té gjithë shqipëtarete
mbesojënë ngier mbe sot se mali i Tomo-
rrit áshtë i hienushim (Vetos, isoòs) ende se
aty e ka té ndejunitë Hieja e pleqët te pa-
rě (tãv dexaíov Helaøyãr), d.m.th, shaipë-
Faqe e skanuar nga libri
14
tarévet vietere, perandaj per mot ngiitene
ndë majët të malit Tomorrit, e i lutenë Zotit»
A jeni gati, o burra shqipëtarë? (pyt
Mark-shalë-gjati.)
Gati jemi.
Ai i kini mbushe armëte.
Plot i kemi.
Lëshoni gent' e langonte me prim përpara,
báhi vark dy nah dy, e shpëjtoni kámbete
të zamë malinë pa ljem dilli.
Gjatarët bajshin udhè e ecinë me vrap
posi er' e fortë tek shkelinë kambëte mbi
‹dhet tringëllinte toka e u turinte dheu e
gjmojshin malete. As na këndoni një kàn-
gë o djelm te ri te ndihemi të gjallë tek
shkojm' udhese, (thote Mark-shalë-gjati).
Ç'kankë te zamë? (thonë djemte)
Kendojme känkên' e Skender-begut,
Gjergi-Kastriotit.
Me zá të nalte, apo me zâ të posh-
tere™ (pysinë dielmtë).
Me zà të nalte e te hollë, (thoně diel-
mtě,) qi te ulurinje dheu e té gjemojne
malet.
Faqe e skanuar nga libri
15%
Dielmëte zàn' e këndojëne kështu:
As na këndo ti, o Vashë,
(¿ nontis ErinalEîtal Try Mvřoav)
Nji kankë me zà të trashe,
Té ta ndegjojme me veshe,
Ashtu gëzum të jeshë!
Kush àsht' ai burr qi po vien,
Si hán' e plote kur shkölgen,
Armatosun kánt e kánt; -
Vesh'e ngjesh nd'ar e nd'argient,
Skënder-beu luftëtari,
Trim'i math Shqipëtari.
Ashtû pra, ashtú pra, u lumte goja,
o dielm, e u hangrëshim dasmetë! këndoni
ende shpejtoni kambëtë, se e mberrim ende
per pak herë zamë rrázën' e malit, njù ku
e kemi përpara ndër sy e u afruam malit.
Shikoni o shokë, (i thotě njanl tietrit,)
shikoni se si qenka mbulum maj' e malit
Tomorrit me niegull' e me ré! shif, shif,
si shkrep mali, e ndsir shkendija t' arta e
argjánta! Rri Zoti atie, rri e Madh' e je-
Faqe e skanuar nga libri
16
tês atie, rri ai qi run shqipërinë, e s' na
lé të biemë n' dorët t' anëmigët.
I gofshimë falë ati Zoti, Hieja e ati
na mbuloftë, e na rujtë, e na zbarthtë ar-
mete ndë lufte.
As më thuj, kush i shërben Zotit To-
morrit?
Shqipet' e malit i sherbejënë, ato jane
engjujt e ati: përandaj ende neve na thonë
shqipëtarë sepse lusëmë zotin' e shqipevet
ende jemi të fortë posi ato, ende shokët e
atyneve: tek kanë bamë çerdhetë (gradate)
shgipetë ndëpër shgembet e ndëpër shkre-
pat te malevet, atie kemi ngrefë shtëpiët,
ende na malësorëië.
Me te vërtete ashtu si thu ashrë.
Mark-shalë-gjati thöret, e thorë, gend-
roni aty, o burra shqipëtarë se e mberrim,
rrini perdhé e prahi pakëzë herë, se nda-
shti po zamë e gjuejmë.
Gjahtarët' ulen përdhé, prahenë.
Mark-shalë-gjati u ngre mbë kambë
e tha:
Faqe e skanuar nga libri
17
Pa ndëgioni, o gjatare, rrethoni ate:
pyll qi keni përpara, garkoni a dandurě,
mos na shpetojë gia e giallë pa vrame: zi-
ni pritat giithë-se-cili prej jush, e gendro-
ni njizet e pesë hapa kambësh lark njani
tietrit: mos shtini mb'ijë, se vritni shoqi-
shoqinë, po shtini drejtë: lëshoni qent' e
lagojtë të bjenë mbas erëse, e të gojën e-
gërsinatë kahshtrokullate (kah shtrofkulla-
të) ende kur të ndegjoni zanin e trumbetëse
pare, asaj trumpetësë madhe prej brinit ka-
ut, qi kan me u ranë në atëhere sbrazni
(dekoni) pushkëte te gjithe pernji herë, e
nderseni gentě, e klethitni me za të ho-
llë e me za të trashë që të tremben' eger-
sinat' e pyllit, e te dalin jashtë, ende mbe
ç' anë l' ja mbanë, epni za shoqi-shoqit
tuke ranë trumbetësë. Shkoni pra e zini
pritate, e mos luni vendit krejt' gëndroni
si burra te forte, gjuni si gjahtarë të mirë,
armëte mos i nxini.
Ty ty ty! ty ty ty! ty ty ty! (bie brin'i gase)
Faqe e skanuar nga libri
18
Ha ha há! ha ha ha! ha ha ha! (ndër-
sejënë qentë.)
Kam kum! kam kum! kam kum! (lefinë
qentë.)
Taf tuf! taf tuf! taf tuf! (kërcet pushka.)
Prit-e o Mark!
Prit-e o Gjergi!
Prit-e o Gjon!
Taf tuf! taf tuf! taf tuf! (kërcet pushka!)
Ha ha ha! ha ha ha! ha ha ha! (ndërsejëne
gentë )
Kam kum! kam kum! kam kum! (lefine
qentë.)
Ty ty ty! ty ty ty! ty ty ty! (bie brin'i gjasë.)
Prit-e o Kolë, se po të vien nji thiu i math,.
qi m'i ka dhambëtë nji pëllamb' e nji për-
çik nxierrë jashtë nofullas! Vene pushkën
mbë sy! shënoje mirë! bier-i mbë lulet të
ballit! a e vrave! të lumtë!
Ha ha hal ha ha ha! (ndërsejënë qentë.)
Kam kum! kam kum! (lefinë qentë.)
Taf tuf! taf tuf! (kërcet pushka.)
Faqe e skanuar nga libri
19
Ty ty ty! ty ty ty! (bie brini.)
Prit-e o Ndrekë, se të dul përpara:
mji dre me nji palë brinj të mëdhenj!
Taf! i ra drênit mb' ijë, edhe e de-
përtoj plumbi têj mb' at-anë: drêni ra mbë
gjunj, ende derdhi lot prej sysh! Ah, se
ç' bana unë! (thoté gjatari) mã mirë të mos
e kishje vram atë drê: shif, si i derth lot
prej sysh, e gan posi njeri!
Ha ha ha! ha hà ha! (ndërsejnë qentë.)
Kam kum! kam kum! (lefinë qentë.)
Taf tuf! taf tuf! (kërcet pushka.)
Ty ty ty! ty ty ty! (bie trumpeta.)
Bier.i ati kaprulli qi po të shkon përanë!
Taf! e koditi me plump!
Bier-i ati ujku qi po shkon aty drejti!
Mos e vra! mos e vra! (thotë tietri),
let' i lëshojmë gente ta shqerrin' e ta bajë-
тё сора сора.
Ha ha ha! ha ha ha! ndërsejënë gentë
Lëshohenë gentë tue lefë kam kum!
kam kum! e i hidhenë mbë shpinë e e venë
Faqe e skanuar nga libri
20
poshtë, e e kapshojnö me dhambe, e i
shqerrinë barkune, e më ta bajene copa
copa!
Se ç'mirë më ja bâte ati ujku qi na
ha dhentë!
Ha ha ha! ha ha ha! (ndërsejnë gentë)
Kam kum! kam kum! (lefinë qentë.)
Taf tuf! taf tuf! (kërcet pushka.)
Ty ty ty! ty ty ty! (bie brin!.)
Prit-e, o Mará se e ke!
Bier-i, o Gjerq, se po të vien!
Vra-je, o Gjon, se po te shkon peranet
Taf tuf! taf tuf! (kërcet pushka.)
Bier-i, o Filip, asaj dhie t' egërë qe
po rri mb' ate brek mbali! âshtë trembunë
prej gensh! shëno-je mirë!
Taf! e koditi me plump ije mbë' ijër
Dhia e egéré posa ndieu plumbiné qi e
shpoi tej uhuth çë nga shkamb' i naltë, e
ra poshtë mbë dhet pa frymë!
Té lumté dora o gjatar i miré!
Ha ha ha! ha ha ha! (ndërsejnë qentë.)
Faqe e skanuar nga libri
21
Kam kum! kam kum (lefinë. qente)
Taf tuf! taf tul! (kërcet pushka.)
Ty ty ty! ty ty ty! (bie brini.)
Nje ku bani ball (nje ku u duk pa
bett) nji harush, e murgëtët ishte e madhe-
sy! sa nji gomare, edhe ecöte dalë kah
dalë mbi të katerë kâmbët: posa e panë gen-
të, e rethunë përgark: athere harusha ra.
ndë bisht, 'edhe u ugre mbe kámbe posi
njeri, apte gojeně nji kut te giáne, e pellis-
te si lopë, ende mpöshıynte gente, ei lak-
te me mpështymë.
Bier-i o Gjerq, se e ke përpara! shi--
no-je mbë krahanur, se po te rri mbë kằm-
be posi njeri.
Vra-je, se po të pergesh!
Mos e vritni! mos e vritni! (thoté
Gjergii,) se po vere uné veté, e po e za
të gjallë!
Mos o Gjergj, se tä kapshon me
dhambë!
Pushoni: ju s' dini gjá: harusha nu-
Faqe e skanuar nga libri
22
ku kafshon me dhambe, po të shtrëngon
‹me të dy durët' e para e të mer frymëné:
té pshtyn me gojë, e të lak e te ban qull:
sill ende me guré, e të godit: po e sill gu-
ré për së mprapthi, jo për se mbari: ngjitet
ende ndé majët të drunit posi nieri, po
ndëpër ato dega qi jan shul s' mundet me
ecë: uně s'e kam frike harushëne kurre,
(thote Gjergji,) ende vetepër mbi harushe-
ne, e i fut nje thike nde zemërët, ende
harusha bie pa frymë mbi dhet.
Té lumté. o Gjerq. (thone shokëte.)
se genëke burr më te vertete.
Ha ha ha! ha ha ha! (ndërsejnë qenté.)
Kam kum! kam kum! (lefine qente)
Taf tuf! taf tuf! (kercet pushka.)
Ty ty ty! ty ty ty! (bie brini)
Prit-e o Mart!
Bier-i, o Mörkurr!
Vraj-e, o Prent!
Ham ham ham! ham ham ham! po le-
finë™
gente, ende kishin rrethum nji ferre
Faqe e skanuar nga libri
23
te madhe. Bërrsht! bàni ferra, ende dule
nji dos' e egere me dhire kělysh te vegjěle.
Bier-i asaj dose, o Lekë!
Taf! i ra me plumb Leka, ende e go-
diti ndër shpatullat: dosa ra përmbys e
gjalle.
Bier-i ende nji herë tjetëre, o Leke,.
se s' ka cofune.
Taf! e goditi ndë lulet té ballit, ende
dosa nuk' undi e gialle ma. Derqtë s'da-
heshinë prej samesě, po rishin' afer' asaj
sepse kujtojshinë se àshté e gjallë.
Ejani, o giatarë, (thoté Leka) e zîni
këta dërq te gjallë se nuk shkëputenë prej
s' amése.
Vinjëne gjatarëte, e i zane te gjallé
nji kah nji, e i lidhënë për kambësh, e lân
nde bythet të nji lisi.
Këta dërq kemi me i piekë nde hellt,
e kemi me i ngrânë tuke pim vênë kur të
vemë sonte ndë shtëpi.
Kam kum! kam kum! kam kum! lenë.
gentë.
Faqe e skanuar nga libri
24
Prit-e, o Toskë atê skile, se e kánë
vúm
përpara qentë, e po ta bienë drejtë.
Taf! sill me pushkë Toska, po i shkoi
plumbi kot, s'mundi me e goditë, sepse
skileja bani dredha, ndërroi udhënë.
Ah, e mallkumeja! (thotë Toska), se
më la pushkënë ndë faget pa vram atë!
Bier-i ti, o gegë asaj skileje!
Taf! sill Gega mbë skilet, e i a këputi
bishtinë plumbi, po arë s'mundi me e vram.
Ah, ajo dinake që vieth pulatë natënë
se më turpënoi pushkënë! (thotë Gega.)
Prit-e ti, o Arbën, atë skile, se po tě
shkon përanë!
Ah, ndëtë lansha të giall' unë tyj, Zo-
ti më marrë jetënë! (thotë Arbëni,) ende
shtie me pushkë taf! nde e goditi ndë kryet.
Të lumtë, o Arbën, se na sbardhe fa-
qenë! (thonë shokëtë.)
Kur venë giatarëtë me e marrë atë a-
tíe ku dirgjej mbi dhet, ajo ungre përnjihe-
rë mbë kambë, ende iku me vrap: sepse
Faqe e skanuar nga libri
25
bánte ashtu sikur kishte cofuné.
Binii, o gjatare, binij asaj skileje, se-
u turpënum.
Taf tuf! taf tuf shtiene me pushkë të -
gjithe giatarëte, ende e vrasëne.
Prit-e, se po të vien!
Bier-i, se e ke përpara!
Vra-je atë lepur, se po të shkon përanë.
Mos e vritni! mos e vritni! leta zánë
gentě te giallě, se e kaně vumě perpara.
Posa e pa me sy langoi, u lëshu me-
vrap, ende me dy tri hapa kámbësh e zuni
per gafe, ende po e binte të giallë; po
kjente ja rrëmbyne prej gojet, ende po e
ndukinë me dhambe.
Rrëmbenia genet atë lepur, (thone
gjatarëte,) se po i anë mishte, mbasandaj
s' giujnë má.
Ende atr shkëputnë lepurinë pref:
dhambësh qenet.
Ty ty ty!
ty ly ty! ty ty ty! ty ty ty!
Faqe e skanuar nga libri
26
ty ty ty ty!
ty ty ty! ty ty ty! ty ty ty/
Kush i bie kësaj trumbete köshtu:
(pyesine gjatarëtë.)
Lini pushkëtë! lini pushkëtë! e mos
gjuni má, o gjatare, (urdhënon Mark-sha-
lë-gjati, i pari gjasë,) mjaft má, se u ngrys,
e po na zê nata këtu ndë pyll Mbëlithni
gianë qi keni vram, ende e bini nd' atê
bythë lisi, se ndashti vinjën' ende shërbe-
torete, e ngarkojene.
For mirë, zotëni, po të kishim gjuj-
tun' ende pakeze herë, (thone gjatarëte.)
A nuk' u lothtë gjithë ditën e lume se
gjujtuni; S'lodhenë burrat prej gjase.
Nuk po giujmë má, e s'ka mbetunë
kohe: tietërë herë, ndë dashte Zoti.
Forte mirë, zotëni, fort mire.
Ç'áshtëajo kalori qi po vien: (pyt
Mark-shalë-gjati.)
Janëshërbetorete, kan arche ndë rra-
-zet të malit, ende po ngjiten' e po vinjene
Faqe e skanuar nga libri
27
këtu ku jemi na.
Sbrit shpejt, o Gjerq, e thui-u atyne-
sherbëtorëve t'i kushtohene Zotit mà pari,.
pramá të ngjitenë nde malt, mos hedhi ndo-
nji koqe rrufeje prej majësë malit, e i vret
bashke me gjithë kafshate qi kanë prum
me vetëhe.
Ende Gjerq-Toska u shkëput posi
kogeja e plumbit tatpierë kurrizit malit, en-
de përnjiherë u gjint ndë rrázët, e gërthet
për së largu, e pyt shërbetoretë tek po ngji-
teshinë përpietë, a i ukushtute Zotit Tomo-
rrit; I u kushtum i u kushtum Zotit math,
qi na rujre, e na mbuloftë me hien' e vet.
Ecëni shpejt pra, ngitni kualtë, se na
zuni nata!
Një ke e mbërrim.
Erthte, o sherbetote; (thote Mark-shalë--
gjati.)
Erthmë, t'ungjate jeta!
Sa veta kemi ardhë;
Njizet vetë me njizet kual.
Faqe e skanuar nga libri
28
Ngarkoni pra shpejt e shpejt até gia
qi áshtë atie garumbullé.
Ku ta ngarkojmë gjith' atë gja: ju pa-
seki vram gjithë bishat' e gjithë' egërsinat'
e pyllit.
Ngarkoni shpejt, e mos flitni tepëre,
se na zúni nata këtu. Ende si të ngarkoni
barrete, ngitni kafshëtë me vrap, te báhi
er' udhësë, e të vini drejt e ndë shtëpit te-
me aty të shkarkoni barrëtë, se na po shkoj-
me perpara jush.
Shkoni perpara, o gjatare, e ecëni me
vrap, te zámë katundine me kohë para se t'
eret' e té na záné nata mb'udhë: si té ve-
mi ndé shtëpi, atie po dajmë gjanë, e po e
bájmě kaqi piesesh, sa gjatarë jemi ende
shtieme shorté me marre gjithë se cili pie-
sen e vet qi t'i bierë e të vejë ndë shtë-
pit te vet, té haje e të pijë e te baje zeme-
rën' e mirë.
Faqe e skanuar nga libri
BKSH
Faqe e skanuar nga libri
BKSH
Faqe e skanuar nga libri
BKSH
Faqe e skanuar nga libri
BLIOTEENA
TIRANE
HS>E
Faqe e skanuar nga libri
BKSH
Faqe e skanuar nga libri