Luâni é shkllavi

Nje shkllaf i varfer s’munt te duronté mâ te shamét é te rrahunat é te zotit, keshtù qe nje dite iku fshéhurazi nga shtepia dhé vajti te rronté ne pyéll ku te mirrté éren é liries.

Nje dite, ték po rrinté shtrimun mbrenda nde nje shpélle, hyni aty nje luâ; u-droth nga frika shkllavi i mjére dhé u-mbloth sé pandéhu sé luâni do t’a shqyénté. Po luâni i u-qas urtesisht, é ngriti kâmben é i a trégonté sikur i kerkonté ndihme. Njériu é véshtroi mire kâmben é luânit é pau sé nje gjemp i math i kishté hymun é po é çponté; atehéré, duké i u-dridhun dora é duké mbajtun frymen, i a nxori gjembin é é shpetoi luânin nga dhembjét. Luâni, qe t’i trégonté sé édhè ai âsht mirenjohes zuni é po é lepinté mé dore shpetimtarin é 'tij i cili ashtû érdhi ne véhté. Rrojten bashke per ca dite; pastaj shkllavin é zûun nje dite ushtaret ne pyéll, ku kishté dalun te kerkonté gjâ per te ngrâne. Duké u-sjéllun pyéllit u-poq fatziu mé ushtaret, qe po é kerkonin, te cilet é kapen, é lidhen é é suallen ne shtepien ngaha kish ikun. Atjè, si é, laan ca kohe ne burk, é denuan pastaj, pa é gjykuar faré, t’u a hithnin égersinavét qe t’a shqyénin, psé n’atò kohe barbaré zoterinjt kishin te dréjte te bânin te tilla pune mbi shkllévet é 'tyné.

Po ç’ndodhi? kur te gjithe prisnin qe shkllavin é mjére do t’a shqyénté é t’a bânté copa nje luâ i rrébte, qe kishin zâne n’atò dite ne pyéll, mbétem te çuditune kur paan sé luâni i u-afrua urtesisht é zuni t’a lepinté mé gjuhe. Ishté luâni, te cilit i kishté nxjérre gjembin nga kâmba nde shpélle, é qe mé nje hére é njohu.

Njéri s’é kupetonté si ngjau kejô çudie; po, kur nxuaren shkllavin jashte é ky u rreféu te miren qe i kishté bâmun luânit, gjithe bota u-mahnit édhè mâ téper duké pamun sé édhè kafshet é égra é mbajen ment é é njohin te miren. Aqe mâ fort pra njérezit duhét te jéne mirenjohes.