Bréshka dhé lépuri

Nje lépur ishté shtrimun nje dite jashte shtrofkulles se véte é po çlodhéj. Ték mendonté lakenat, flétet, gjahtaret, qent, shkabat, ujqit, pau nje bréshke qe po shkonté andéjna. Lépuri é véshtronté i çuditun, sé kurre s’kishté pamun bréshke. Koka é 'saj mé qafen é shkurtune, kâmbet é vogla, é mâ téper t’écunit é ‘saj, i u-duken lépurit te çuditeshmé dhé zuni é po qéshéj. Bréshka é ndegjoi te qéshunit é lépurit é i érth rânde; i u-afrua pra per ngjat é é pyéti psé po qéshéj. Lépuri i u-pergjèq: Kurre s’kisha shprése te shihnja nje kafshe si ty, mé kâmbe kaqe te shkurtuna é qe écen keshtù dal’ é dale; perandaj po qéshinj!» Po bréshka i a priti: «Ah! miku i im, s’bân mire faré qe qéshé, psé kâmbet é mia jane ndofta, mâ te shpéjta sé atò te tuat.»

Lépuri atehéré zuni te qéshté édhè mâ téper. S’é kupetonté dot qysh munt te gjendéj kafse aqe é marre qe te bésonté sé kâmbet é bréshkes jane mâ te shpéjta sé atò te lépurit, te cilin gjithe bota é njéh é é din per nje nga kafshet mâ te shpéjtat. Po bréshka é pyéti lépurin ne guxonté t’écenté bashke mé 'tê; é ky, qe t’a perqéshté édhè mâ fort, i a dha fjalen qe te mundéshin ne te rendun; é vûun édhè caqét nga do te niséshin é ku do t’arrinin.

Lépuri qe é dinté sé écen shpéjt, ra ne shtrofkulle dhé é zuni gjumi; ishté shigur sé, kurdô qe te sgjonéj, do t’a arrintè bréshken é dhè do t’a shkonté. Por édhè bréshka prape é dinté qe ai, qe rrin é nuke tundét, sadò qe te kercénje é te jéte i léhte é i shpéjte, mbétét gjithmone prapa, Perandaj ajò u-vû n’udhe é, ndonsê dal’ é nga dale, shkonté gjithenje pa qendruar gjakundi faré gjér sa, me ne funt, é lodhune é é djérsitune, arrini atjè ku kishin thâne. Mâ pastaj u-sgjua édhè lépuri dhé nisi te vraponté mé gjithe fuqien qe kish, po kishté menuar shum é bréshka ndodhéj atehéré ne cak. É keshtù bréshka é ngadaleshmé é shkoi é é mundi lépurin é shpéjte.

Perralla thote: Dhélpena qe flê, pula nuke zê; é na jép édhè kete mesim qe: Mé mundim é mé durin te gjitha bâhén.