Hil MosiIsh e vogel, ish e bler,
Sa nji shoqe s’kishte,
Plot me njym’ e plot me er,
Sa e kândshme ishte!
Por mjerim, se ndrrovi shpejt,
S’di se ç’zjarm e rreshku!
Bukuriët j’a shdeshi krejt
E per mu e veshku.
Lule shkreta, qi të du,
Çil se erdh prêndvera!
Nis per s’ri me lulëzu!
M’knaq edhe nji hera!